Time management voor een dummie

P7260236-A.jpg P7260212-A.jpg OLYMPUS DIGITAL CAMERA OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Hier sta ik dan in vier hoedanigheden. Vier keer mezelf, maar ook vier keer een ander.
Een troubadour, een levensgenieter, een zingende oesterman een kok ( in wording) maar ook altijd nog een liedjesschrijver, een dichter, een denker en een kunstenmaker. Al vraag ik me soms af of je alles wat je was ook blijft. Ben ik nog een dichter als ik al meer dan een jaar geen dichtregel meer heb geschreven. Ben ik nog een kunstenaar als ik niets meer heb geschapen van voldoende artistiek allooi. Op de Vlaamse radio hoorde ik een interview met een zangeres die stelde dat je om liedjesschrijver te kunnen zijn ongeveer net zoveel uren met het schrijven van liedjes bezig moet kunnen zijn als een bakker bezig is met het bakken van brood. Dit naar aanleiding van de vele vakbroeders die, net als ik, niet meer fulltime bezig kunnen zijn met hun artistieke activiteit. Met dank aan de terugtredende overheid, de afgeschafte subsidies en een maatschappij die meer en meer afkeer lijkt te krijgen van kunst en cultuur.

Begrijp me niet verkeerd, ik heb er zelf voor gekozen om een behoorlijke investering in tijd en moeite te doen om een ander vak te leren, en dat bevalt me nog steeds prima, maar ik mis het optreden en het schrijven en componeren. En als ik even niet aan het werk ben en even niet bezig ben met school kruip ik soms wel even achter de piano of ik tokkel wat op mijn gitaar, maar vaak ben ik dan ook echt gewoon te moe om echt aan de slag te gaan en weet ik ook dat het me aan tijd ontbreekt om er echt iets van te kunnen maken. Om bij bovenstaande beeldspraak te blijven kan ik wel een afbakbroodje opwarmen, maar dat geeft niet de voldoening van het verzinnen van een nieuw recept of gerecht. Zelfs niet die van het bakken van een echt brood. Nu we het toch over brood bakken hebben ik heb de afgelopen dagen brood gebakken met een broodbakmachine en het laatste exemplaar was veelbelovend. Ik denk dat er door ons nog maar weinig brood meer bij de supermarkt zal worden gekocht de komende tijd.

Idealiter zou ik mijn tijd zo kunnen verdelen dat ik iedere week goed voorbereid op school verschijn, iedere werkdag fris en monter op mijn werk verschijn na minstens acht uur te hebben geslapen en zou ik ook nog iedere week ergens in den landen een optreden doen op de dag dat ik niet werk waarbij ik dan steeds weer een nieuw lied ten gehore breng. Om dit voor elkaar te krijgen behoef ik dagen van minstens achtendertig in plaats van vierentwintig uur.

Gelukkig heb ik mijn Facebook verslaving overwonnen en ben ik daar nu geen tijd meer aan kwijt. Nu nog efficiënter om leren gaan met mijn Instagram, Google plus, LinkedIn, Pintrest en WhatsApp apps en op vaste tijden online schaken en Wordfeud spelen. Met mijn geliefde strikte afspraken maken over op welke dagen we wel, en vooral op welke dagen we echt beter niet gaan binge watchen, want zodra we in een sneltreinvaart weer door een serie zijn gerold is er al weer een nieuwe must-see ontdekt.

O ja en ik had me ook nog voorgenomen om het sporten weer op te pakken want het resultaat van vier jaar intensief goed bezig zijn is al weer zo goed als teniet gedaan.

Wie o wie van mijn contacten heeft de gouden tip?

 

 

 

 

Bye bye Facebook

Het vertrek van Facebook
Bye bye Facebook

Voor wie van mijn vrienden mijn tijdlijn mist heb ik hierboven een screenshot geplaatst.

Ik ben erg benieuwd of er echt erg veel mensen vanaf woensdag Facebook gaan verlaten. Ook vraag ik me af of ik het me wel kan permitteren om Facebook te verlaten. Ben ik inmiddels niet echt financieel afhankelijk van dit enge, maar mogelijkerwijs dus, onmisbare medium?

Een aantal van de bij Facebook bekende gegevens staat op bovenstaand screenshot, maar Facebook weet, net als Google en Instagram en Pintrest en Yahoo en Amazon en Whatsapp, tiscali, UPC, Ziggo, Casema, etc. veel meer van me. En is dat erg? Nee. Is dat zorgwekkend? Ja. Want al deze bedrijven willen geld verdienen, en dat doen ze door al mijn, en al jouw, data te koppelen en door te verkopen aan ons onbekende partijen met wellicht zeer dubieuze bedoelingen.

Mijn About me pagina gaat er ook anders uit zien zonder Facebook.

Verder zal ik ook minder attent gaan over komen want mijn verjaardagskalender is niet zo up to date als die van Facebook.

Ook zal ik het contact met een aantal mensen die me dierbaar zijn gaan missen omdat ik geen andere contactgegevens heb dan via Facebook.

Toch denk ik dat onze vriend Arjen Lubach een punt heeft en overweeg ik serieus mee te doen.

Hoe zit dat bij jullie?