Het moet echt anders met Nederland

Oorzaak en gevolg

Ik walg van het vernielende tuig. En ik distantieer me te allen tijde van mensen die stenen en vuurwerk  gooien naar politieagenten en hulpverleners. Een absolute grens werd voor mij ook bereikt bij het belagen van een ziekenhuis. Maar ik walg misschien nog wel meer van de witte boord criminelen waarvan de arrogante, naïeve politici van dit land een soort marionetten zijn. Als politici in praatprogramma’s het gore lef hebben om deze, door hun eigen wanbeleid veroorzaakte excessen, aan te grijpen voor verkiezingsretoriek en op geen enkel moment hun eigen aandeel in deze uit de hand gelopen situatie onder ogen willen zien, bewijzen ze andermaal geen knip voor de neus waard te zijn.

Ik weet hoe het voelt persona non grata te zijn in dit land. Wel plichten geen rechten. Onrechtvaardig behandeld worden en de daaruit voortvloeiende machteloosheid. Ik herken de wanhoop van de groeiende groep mensen die totaal geen vertrouwen meer hebben in onze overheid. 

Als je in dit land benadeeld wordt door het falen van een officiële instantie, of door criminelen die goed gebruik weten te maken van ons, op vele vlakken, falende rechtssysteem, heb je in dit land een onoplosbaar probleem.

De onneembare vesting van de bureacratie

Je kan aankloppen bij allerlei verzuilde loketten en je vind niemand die je kan of wil helpen. Het komt de echte criminelen en hun handlangers in het politiek systeem maar al te goed uit dat er nu heel veel domme kinderen en malloten, die alleen maar uit zijn op wanorde, lopen te rellen. Dat is koren op de molen van de politici die daardoor een groep hebben om tegen te ageren en tegelijkertijd een reden om niet te reageren op de vreedzaam protesterende meerderheid die bewust wordt overschaduwd door de relschoppers. Er werd en word een verband gelegd met 40 jaar geleden; Geen woning geen kroning. En daar hebben ze een punt. Huiseigenaren die om de markt op te drijven panden lieten leeg staan terwijl er woningnood heerste onder de armere bevolking. Ook hier werd het kapitaal beschermd. Ook daar infitreerde handlangers van de overheid in opdracht en aangestuurd door speciale politie-eenheden in de krakersgroepen zodat informatie van binnenuit naar buiten kwam. Later is deze methode heel even aan het licht gekomen en in vele doofpotten beland.

Als ik terugdenk aan de praktijken van Dokters van Leeuwen zou het mij niets verbazen als de relschoppers hier en daar worden aangespoord door de heersende macht zodat de echte demonstranten, de spreekbuis van de groeiende groep mensen die het vertrouwen in de overheid kwijt zijn, bewust worden overstemt. 

Het vertrouwen is weg

Drie miljoen stemmers van het Nederlanders electoraat stemt niet meer omdat ze van mening zijn dat het toch geen zin heeft. Anderen stemmen op idealisten die zoveel te klein zijn dat ze nooit groot genoeg worden om daadwerkelijk een vuist te maken tegen de marionetten van de mafia.

Eigenlijk is Nederland al lang een bananenrepubliek. De vrouwen-,  drugs- en wapenhandel hebben hier in feite de touwtjes in handen. Dat is alleen nooit aan te tonen en er is geen journalist die het waagt hier aandacht aan te besteden want dan is hij zijn leven niet meer zeker.  Het geld regeert en degenen die er belang bij hebben dat dat zo blijft hebben de politici al jaren in hun zak.

Het is sneu voor de mensen van goede wil die hartstochtelijk vechten tegen de bierkaai, want het heeft geen enkele zin.

Ik ben niet bang meer om dingen op te schrijven. Ik word toch niet serieus genomen. Ik heb al wanhopig op de brug gestaan. Mijn verantwoordelijkheidsgevoel heeft het toen uiteindelijk op het laatste moment gewonnen van mijn wanhoop. Ik wil niet door mijn dochter worden herinnerd als iemand die het heeft opgegeven te proberen.  Jammer genoeg is dit voor wat betreft een aantal zaken echter wel het geval.

Ik heb mijn zoektocht naar hulp al gestaakt. Na te zijn opgelicht voor meer dan drie ton liep ik zelf ook aan tegen de onneembare vesting van de bureacratie.  Het sociale leed wat daar uit voort vloeide was niet te overzien.  Na jaren intakegesprekken en wachtlijsten heb ik het idee ooit te worden geholpen ook opgegeven.

Een metaforisch anekdote werd mijn vrouw noodlottig. Onderstaand verhaal laat zien hoe men over lijken gaat om zogenaamde principes hoog te houden.

Ik heb een kleine tien jaar van mijn leven opgeofferd aan het zoeken naar hulp voor mijn inmiddels overleden vrouw. Zij was ernstig ziek. Helaas had zij een psychiatrische aandoening waarover de heren psychiaters het niet eens waren. Toen ze na zeven jaar zoeken eindelijk werd opgenomen door een psychiater van de goede club  werd ze door een tegenhanger die het voor het zeggen had waar zij was terecht gekomen weer naar huis gestuurd. Deze aanpak werd haar uiteindelijk noodlottig en ze is in de noodopvang overleden.

Ik heb geprocedeerd tegen het tuig dat mijn geld gestolen heeft maar het rechssysteem in Nederland heeft niets met rechtvaardigheid. Het rechtssysteem is onderdeel van de BV Nederland die het vergaren van geld tot een religie heeft verheven en als iemand dat doet door op de goede manier gebruik te maken van het falende systeem wordt hij beloont en kan de oorspronkelijke bezitter van het geld, de rechtmatige eigenaar, er naar fluiten.

Van dit soort dingen worden mensen boos. Niet alleen boos op die ene boef die hun geld steelt maar vooral boos op het instituut dat hun rechteloos maakt en hun spullen in beslag neemt als ze niet meer aan hun verplichtingen kunnen voldoen omdat de echte criminelen inmiddels beschikken over alles wat hen toebehoort. 

Er zijn mensen die zich in deze uitzichtloze situatie van het leven beroven.  Er zijn er ook die hun heil zoeken in vluchtgedrag; drank en drugs. En er zijn er waarschijnlijk ook die in eerste instantie hun stem vredig willen laten horen. Maar als je dan weer niet gehoord wordt zijn er waarschijnlijk ook die mee gaan rellen als het vuurwerk om hun huis begint te knallen en ook hun stad inmiddels in brand staat.

Het moet echt anders met Nederland

Oorzaak en gevolg

Ik walg van het vernielende tuig. En ik distantieer me te allen tijde van mensen die stenen en vuurwerk  gooien naar politieagenten en hulpverleners. Een absolute grens werd voor mij ook bereikt bij het belagen van een ziekenhuis. Maar ik walg misschien nog wel meer van de witte boord criminelen waarvan de arrogante, naïeve politici van dit land een soort marionetten zijn. Als politici in praatprogramma’s het gore lef hebben om deze, door hun eigen wanbeleid veroorzaakte excessen, aan te grijpen voor verkiezingsretoriek en op geen enkel moment hun eigen aandeel in deze uit de hand gelopen situatie onder ogen willen zien, bewijzen ze andermaal geen knip voor de neus waard te zijn.

Ik weet hoe het voelt persona non grata te zijn in dit land. Wel plichten geen rechten. Onrechtvaardig behandeld worden en de daaruit voortvloeiende machteloosheid. Ik herken de wanhoop van de groeiende groep mensen die totaal geen vertrouwen meer hebben in onze overheid. 

Als je in dit land benadeeld wordt door het falen van een officiële instantie, of door criminelen die goed gebruik weten te maken van ons, op vele vlakken, falende rechtssysteem, heb je in dit land een onoplosbaar probleem.

De onneembare vesting van de bureacratie

Je kan aankloppen bij allerlei verzuilde loketten en je vind niemand die je kan of wil helpen. Het komt de echte criminelen en hun handlangers in het politiek systeem maar al te goed uit dat er nu heel veel domme kinderen en malloten, die alleen maar uit zijn op wanorde, lopen te rellen. Dat is koren op de molen van de politici die daardoor een groep hebben om tegen te ageren en tegelijkertijd een reden om niet te reageren op de vreedzaam protesterende meerderheid die bewust wordt overschaduwd door de relschoppers. Er werd en word een verband gelegd met 40 jaar geleden; Geen woning geen kroning. En daar hebben ze een punt. Huiseigenaren die om de markt op te drijven panden lieten leeg staan terwijl er woningnood heerste onder de armere bevolking. Ook hier werd het kapitaal beschermd. Ook daar infitreerde handlangers van de overheid in opdracht en aangestuurd door speciale politie-eenheden in de krakersgroepen zodat informatie van binnenuit naar buiten kwam. Later is deze methode heel even aan het licht gekomen en in vele doofpotten beland.

Als ik terugdenk aan de praktijken van Dokters van Leeuwen zou het mij niets verbazen als de relschoppers hier en daar worden aangespoord door de heersende macht zodat de echte demonstranten, de spreekbuis van de groeiende groep mensen die het vertrouwen in de overheid kwijt zijn, bewust worden overstemt. 

Het vertrouwen is weg

Drie miljoen stemmers van het Nederlanders electoraat stemt niet meer omdat ze van mening zijn dat het toch geen zin heeft. Anderen stemmen op idealisten die zoveel te klein zijn dat ze nooit groot genoeg worden om daadwerkelijk een vuist te maken tegen de marionetten van de mafia.

Eigenlijk is Nederland al lang een bananenrepubliek. De vrouwen-,  drugs- en wapenhandel hebben hier in feite de touwtjes in handen. Dat is alleen nooit aan te tonen en er is geen journalist die het waagt hier aandacht aan te besteden want dan is hij zijn leven niet meer zeker.  Het geld regeert en degenen die er belang bij hebben dat dat zo blijft hebben de politici al jaren in hun zak.

Het is sneu voor de mensen van goede wil die hartstochtelijk vechten tegen de bierkaai, want het heeft geen enkele zin.

Ik ben niet bang meer om dingen op te schrijven. Ik word toch niet serieus genomen. Ik heb al wanhopig op de brug gestaan. Mijn verantwoordelijkheidsgevoel heeft het toen uiteindelijk op het laatste moment gewonnen van mijn wanhoop. Ik wil niet door mijn dochter worden herinnerd als iemand die het heeft opgegeven te proberen.  Jammer genoeg is dit voor wat betreft een aantal zaken echter wel het geval.

Ik heb mijn zoektocht naar hulp al gestaakt. Na te zijn opgelicht voor meer dan drie ton liep ik zelf ook aan tegen de onneembare vesting van de bureacratie.  Het sociale leed wat daar uit voort vloeide was niet te overzien.  Na jaren intakegesprekken en wachtlijsten heb ik het idee ooit te worden geholpen ook opgegeven.

Een metaforisch anekdote werd mijn vrouw noodlottig. Onderstaand verhaal laat zien hoe men over lijken gaat om zogenaamde principes hoog te houden.

Ik heb een kleine tien jaar van mijn leven opgeofferd aan het zoeken naar hulp voor mijn inmiddels overleden vrouw. Zij was ernstig ziek. Helaas had zij een psychiatrische aandoening waarover de heren psychiaters het niet eens waren. Toen ze na zeven jaar zoeken eindelijk werd opgenomen door een psychiater van de goede club  werd ze door een tegenhanger die het voor het zeggen had waar zij was terecht gekomen weer naar huis gestuurd. Deze aanpak werd haar uiteindelijk noodlottig en ze is in de noodopvang overleden.

Ik heb geprocedeerd tegen het tuig dat mijn geld gestolen heeft maar het rechssysteem in Nederland heeft niets met rechtvaardigheid. Het rechtssysteem is onderdeel van de BV Nederland die het vergaren van geld tot een religie heeft verheven en als iemand dat doet door op de goede manier gebruik te maken van het falende systeem wordt hij beloont en kan de oorspronkelijke bezitter van het geld, de rechtmatige eigenaar, er naar fluiten.

Van dit soort dingen worden mensen boos. Niet alleen boos op die ene boef die hun geld steelt maar vooral boos op het instituut dat hun rechteloos maakt en hun spullen in beslag neemt als ze niet meer aan hun verplichtingen kunnen voldoen omdat de echte criminelen inmiddels beschikken over alles wat hen toebehoort. 

Er zijn mensen die zich in deze uitzichtloze situatie van het leven beroven.  Er zijn er ook die hun heil zoeken in vluchtgedrag; drank en drugs. En er zijn er waarschijnlijk ook die in eerste instantie hun stem vredig willen laten horen. Maar als je dan weer niet gehoord wordt zijn er waarschijnlijk ook die mee gaan rellen als het vuurwerk om hun huis begint te knallen en ook hun stad inmiddels in brand staat.

Van Lymborch Draait Door!

Eind december zouden de Gebroeders van Lymborch een middeleeuwse markt in en om de Stevenskerk organiseren. Door de nieuwe lockdown gaat deze markt niet door. De Stevenskerk staat er de komende weken verlaten bij. Stichting Maelwael Van Lymborch verzorgt daarom een noodgedwongen maar daarom ook uniek online programma.

Vanuit een stille sfeervolle Grote Kerk, beter bekend als de Stevenskerk van Nijmegen brengt de stichting Maelwael Van Lymborch twee dagen lang een uitzending live bij de mensen thuis. Op 27 en 28 december kan iedereen vanuit zijn luie stoel mee genieten. Op zondagmiddag 27 december is er een lezingenprogramma vol nieuwe inzichten over deze grondleggers van de Nederlandse schilderkunst. Op maandagavond 28 december kan iedereen kijken naar Van Lymborch Draait Door, een vermakelijke middeleeuwse talkshow met kunst, theater en muziek.

Lezingenprogramma ‘Haal Van Lymborch in Huis’

Wat heeft Black Lives Matter te maken met het werk van de Maelwael-Van Lymborchs? De ontdekking van een nieuw getijdenboek, van de hand van een mysterieuze meester die ook aan het meesterwerk van de Van Lymborchs heeft gewerkt. Hoe de Van Lymborchs ware toonzetters waren voor de Gelderse kunst. Het komt allemaal aan bod tijdens een live programma op zondag 27 december om 14.00 uur.

Deze boeiende inzichten en ontdekkingen worden door vier sprekers live gebracht vanuit de Zuiderkapel van de Stevenskerk: Rob Dückers, Jochem van Eijsden, Jacobus Trijsburg en André Stufkens.

Talkshow ‘Van Lymborch Draait Door’

Op maandagavond 28 december is deze middeleeuwse talkshow vol spraakmakende sprekers, middeleeuwse mode, inspirerende kunst, verrassend theater, muziek… en roddel. De miniaturen komen tot leven bij het tonen van middeleeuwse kledij uit de collectie van de stichting. Er zal een nieuw lied over de meesterlijke broertjes en een flamboyante hertog worden vertolkt door troubadour Yann Lawick waarbij hij wordt begeleid door Lies Sommer op draailier. Nijmeegse Marieke verrast met ‘silent disco’ danstheater. Een middeleeuwse plaaggeest met marketingtalent schuift af en toe aan. Nijmegenaar van het jaar, Qader Shafiq, spreekt een column uit.  

De presentator is René Arendsen, bekend als Ridder van Gelre (Omroep Gelderland). De talkshow wordt om 20.00 uur uitgezonden en duurt ongeveer 1 uur.

Meekijken?

Beide uitzendingen zijn door iedereen gratis te volgen op de Facebook en Youtube kanalen van de Gebroeders van Lymborch, of via www.gebroedersvanlymborch.nl/stream. Later terugkijken kan ook. Een samenvatting van de talkshow wordt op nieuwjaarsdag uitgezonden via regionale zender RN7.

2020-12-28T20:00:00

  dagen

  uren  minuten  seconden

tot

Van Lymborch Draait Door!

HET VRIJDAGINTERVIEW JAN WILLEM VAN OPSTAL

‘Ik wil mensen een onvergetelijke herinnering bezorgen’

Vermakelaar in Ontroerend Goed

Jan Willem van Opstal Foto: Gerard Verschooten

Of je hem nu een koksmuts, een mijter of een middeleeuwse baret opzet, het past hem allemaal. Accordeon, gitaar, piano? Hij bespeelt ze. Oesters of een 6-gangen menu? Hij bereidt ze met liefde. Jan Willem van Opstal is theatermaker, muzikant/zanger en culinair kleinkunstenaar. Onder meer.

De Gelderlander
Claudia Fitsch Nijmegen 29-11-19
Nijmegen 29-11-19
Jan Willem van Opstal is in Nijmegen vooral bekend als muzikant en ‘zingende oesterman’. Maar als je zijn cv leest, word je duizelig van alle activiteiten.

Je werkte in een circus, had als ‘middeleeuwse troubadour’ Yann Lawick een theaterprogramma, maakte CD’s. Maar je hebt ook ervaring in de zorg, begeleiding en kinderopvang.

Veel is toevallig zo gelopen. Mijn oudere zus, Jeanine, heeft het syndroom van Down. Vroeger, thuis, ging ik haar steeds meer begeleiden, bracht ik haar naar muziek- en dansles. Toen haar docenten stopten, nam ik het tijdelijk over, als muziekbegeleider en dansdocent. Tenminste, dat was de bedoeling, maar het werden een paar jaar. Zo ben ik uiteindelijk ook activiteitenbegeleiding gaan doen in de zorg.
Ik rolde daarna via werk en vrijwilligerswerk van het één in het ander en dan wilde ik een diploma op dat gebied. Activiteitenbegeleiding, muziektherapie, educatief werk. Ik heb veel geleerd, maar soms bleek dat een opleiding niet datgene bood wat ik zocht, zoals de kunstacademie.

Door jouw studie aan de Kopse Hof belandde je in Nijmegen?

Ja. Ik deed muziektherapie, totdat het dak van mijn huis waaide op een moment dat ik even weg was. De storm had mijn werkstuk, dat op de piano lag, ‘all over’ Lent geblazen’, waar ik woonde. In die tijd had ik nog geen computer en de moed ontbrak me om opnieuw te beginnen. Dus besloot ik over te stappen op de studie ortho-agogisch werk.
Ik blijf me ontwikkelen. Mijn jongste diploma is van juni dit jaar. De afgelopen jaren heb ik in Antwerpen aan de PIVA Hotelschool een ambachtelijke, klassieke koksopleiding gedaan. Daar leer je de fundamenten van het vak.

Je bent veelzijdig: kok, acteur, clown, muzikant, liedschrijver, ‘zingende oesterman’. Is muziek een rode draad?

Ja. Van huis uit hoorde ik veel klassieke muziek, mijn vader speelde piano en blokfluit, mijn moeder citer. Mijn vroege jeugd heb ik doorgebracht in het Bretonse vissersdorp Lesconil, waar mijn ouders onderzoek deden naar een bepaalde bacterie die op zeewier groeit. In Lesconil zat ik als baby soms in de box in café Ty-An-Aod, samen met het zoontje van de café-eigenaar. Mijn ouders waren bevriend met de cafébaas en zijn vrouw. Alan Stivell, toen nog niet beroemd, speelde daar op zijn Keltische harp, de vissers zongen er Bretonse liederen. Dat is mijn muzikale basis. Als kind kreeg ik bovendien al jong muziekles.
Die Frans-Bretonse erfenis zie je terug bij de zingende oesterman. De chansons en ‘les huîtres’, de oesters, vormen een harmonieuze combinatie, die ik verder heb uitgebouwd. Sinds kort heb ik een eigen bedrijf. Moment Suprême: klank-spijs concepten.

Wat moeten we ons daarbij voorstellen?

Een avondvullend meergangen-diner met muziek, ter plekke bereid bij mensen thuis of op een andere locatie. Iedere gang voorzie ik van een bijpassend lied. Muziek, gerechten en dranken kunnen elkaar versterken, waardoor je met meer aandacht geniet. Met de combinatie koken en kleinkunst ben ik, denk ik, redelijk uniek. Ik creëer koestermomenten, wil mensen een onvergetelijke herinnering bezorgen.

Wat drijft jou? Wat maakt musiceren, acteren en koken zo de moeite waard?

Ik ben een pleaser, vind het fijn om het mensen naar de zin te maken. Of ik nu voor ze zing of voor ze kook. Ik word oprecht blij als ik zie dat mensen genieten van een avond uit. Gastvrijheid heb ik van thuis meegekregen, mijn ouders waren heel sociaal, ontfermden zich over mensen. Zo namen ze eens een Engelse lifter mee in de auto. En naar huis. Die heeft uiteindelijk een jaar bij ons op zolder gewoond.
Daarnaast houd ik zelf erg van lekker eten en drinken. Een levensgenieter? Dat denk ik wel ja.
PASPOORT
Jan Willem van Opstal (Breda, 1965), doorliep na zijn jeugd in Frankrijk de middelbare school in Breda. In die tijd schreef hij een musical voor het jongerenkoor waarin hij zong en op zijn zestiende maakte hij zijn eerste clownsvoorstelling.
Hij pendelde als muzikant veel tussen Frankrijk en Nederland en deed internationale tournees met commedia dell’arte groep ‘il Popolo’ en diverse andere groepen.
commedia dell’arte groep ‘il Popolo’ en diverse andere groepen.
Vanaf 1986 treedt hij op als middeleeuws troubadour.
Hij was in de jaren ’90 de grondlegger van Upside Down Produkties, een impresariaat voor ‘ambulant vermaak op maat’, met troubadours, goochelaars, narren, waarzegsters, vuurspuwers en andere animatoren.
In 1998 kwam zijn eerste cd uit, Moment Suprême. Later volgden er meer.
Later volgden er meer.
In 2012 en 2013 trok hij langs theaters met zijn zelfgeschreven programma ‘Ontroerend Goed’.
Verder acteerde hij in bedrijfsfilms, educatieve films, commercials en een speelfilm.
Sinds enkele jaren brengt hij zingend de oester onder de aandacht van een groter publiek. Vanaf juli 2019 verzorgt hij ‘klank-spijs concepten’. Daarnaast werkt hij als projectleider en programmeur in het Wintercafé van Cultuurpodium Groene Engel in Oss.

Wintercafé Groene Engel opent haar deuren voor de donkere dagen

Ik heb een mooie nieuwe uitdaging. Afgelopen donderdag ben ik begonnen als projectleider van het Wintercafé bij Cultuurpodium Groene Engel in Oss

De komende veertien weken opent Cultuurpodium Groene Engel op donderdag-,vrijdag- zaterdagavond én zondagmiddag de deuren van het oude café van Groene Engel voor iedereen die houdt van de warme, gezellige sfeer die zo past bij deze koude en donkere maanden. Op deze avonden kom je thuis in het Groene Engel Wintercafé.

In deze periode serveren we op zondagavond in de brasserie heerlijke winterkost, met elke week een ander winters menu. Aanstaande zondag is het tijd voor een stamppottenbuffet: vanaf 18:00 uur ben je van harte welkom.

Ik ga ook activiteiten in het wintercafé organiseren die zoveel mogelijk aansluiten op de programmering in de film-en theaterzaal.

Heb jij, of ken jij een act of activiteit, die kan bijdragen aan de warme, gezellige huiskamersfeer van deze “huiskamer van Oss”, stuur me dan gerust een berichtje.

#groene_engel #Oss #stamppot #winterkost #huiskamercafé #wintercafé #cultuur #gezelligheid #cultuurpodium #open_podium #workshops #proeverijen #spelletjesavond #chanson #live_muziek #singer_songwriter

Nieuwsbrief

Klik hier om de nieuwsbrief in uw browser te lezen.
Delen mag 😉