Het moet echt anders met Nederland

Oorzaak en gevolg

Ik walg van het vernielende tuig. En ik distantieer me te allen tijde van mensen die stenen en vuurwerk  gooien naar politieagenten en hulpverleners. Een absolute grens werd voor mij ook bereikt bij het belagen van een ziekenhuis. Maar ik walg misschien nog wel meer van de witte boord criminelen waarvan de arrogante, naïeve politici van dit land een soort marionetten zijn. Als politici in praatprogramma’s het gore lef hebben om deze, door hun eigen wanbeleid veroorzaakte excessen, aan te grijpen voor verkiezingsretoriek en op geen enkel moment hun eigen aandeel in deze uit de hand gelopen situatie onder ogen willen zien, bewijzen ze andermaal geen knip voor de neus waard te zijn.

Ik weet hoe het voelt persona non grata te zijn in dit land. Wel plichten geen rechten. Onrechtvaardig behandeld worden en de daaruit voortvloeiende machteloosheid. Ik herken de wanhoop van de groeiende groep mensen die totaal geen vertrouwen meer hebben in onze overheid. 

Als je in dit land benadeeld wordt door het falen van een officiële instantie, of door criminelen die goed gebruik weten te maken van ons, op vele vlakken, falende rechtssysteem, heb je in dit land een onoplosbaar probleem.

De onneembare vesting van de bureacratie

Je kan aankloppen bij allerlei verzuilde loketten en je vind niemand die je kan of wil helpen. Het komt de echte criminelen en hun handlangers in het politiek systeem maar al te goed uit dat er nu heel veel domme kinderen en malloten, die alleen maar uit zijn op wanorde, lopen te rellen. Dat is koren op de molen van de politici die daardoor een groep hebben om tegen te ageren en tegelijkertijd een reden om niet te reageren op de vreedzaam protesterende meerderheid die bewust wordt overschaduwd door de relschoppers. Er werd en word een verband gelegd met 40 jaar geleden; Geen woning geen kroning. En daar hebben ze een punt. Huiseigenaren die om de markt op te drijven panden lieten leeg staan terwijl er woningnood heerste onder de armere bevolking. Ook hier werd het kapitaal beschermd. Ook daar infitreerde handlangers van de overheid in opdracht en aangestuurd door speciale politie-eenheden in de krakersgroepen zodat informatie van binnenuit naar buiten kwam. Later is deze methode heel even aan het licht gekomen en in vele doofpotten beland.

Als ik terugdenk aan de praktijken van Dokters van Leeuwen zou het mij niets verbazen als de relschoppers hier en daar worden aangespoord door de heersende macht zodat de echte demonstranten, de spreekbuis van de groeiende groep mensen die het vertrouwen in de overheid kwijt zijn, bewust worden overstemt. 

Het vertrouwen is weg

Drie miljoen stemmers van het Nederlanders electoraat stemt niet meer omdat ze van mening zijn dat het toch geen zin heeft. Anderen stemmen op idealisten die zoveel te klein zijn dat ze nooit groot genoeg worden om daadwerkelijk een vuist te maken tegen de marionetten van de mafia.

Eigenlijk is Nederland al lang een bananenrepubliek. De vrouwen-,  drugs- en wapenhandel hebben hier in feite de touwtjes in handen. Dat is alleen nooit aan te tonen en er is geen journalist die het waagt hier aandacht aan te besteden want dan is hij zijn leven niet meer zeker.  Het geld regeert en degenen die er belang bij hebben dat dat zo blijft hebben de politici al jaren in hun zak.

Het is sneu voor de mensen van goede wil die hartstochtelijk vechten tegen de bierkaai, want het heeft geen enkele zin.

Ik ben niet bang meer om dingen op te schrijven. Ik word toch niet serieus genomen. Ik heb al wanhopig op de brug gestaan. Mijn verantwoordelijkheidsgevoel heeft het toen uiteindelijk op het laatste moment gewonnen van mijn wanhoop. Ik wil niet door mijn dochter worden herinnerd als iemand die het heeft opgegeven te proberen.  Jammer genoeg is dit voor wat betreft een aantal zaken echter wel het geval.

Ik heb mijn zoektocht naar hulp al gestaakt. Na te zijn opgelicht voor meer dan drie ton liep ik zelf ook aan tegen de onneembare vesting van de bureacratie.  Het sociale leed wat daar uit voort vloeide was niet te overzien.  Na jaren intakegesprekken en wachtlijsten heb ik het idee ooit te worden geholpen ook opgegeven.

Een metaforisch anekdote werd mijn vrouw noodlottig. Onderstaand verhaal laat zien hoe men over lijken gaat om zogenaamde principes hoog te houden.

Ik heb een kleine tien jaar van mijn leven opgeofferd aan het zoeken naar hulp voor mijn inmiddels overleden vrouw. Zij was ernstig ziek. Helaas had zij een psychiatrische aandoening waarover de heren psychiaters het niet eens waren. Toen ze na zeven jaar zoeken eindelijk werd opgenomen door een psychiater van de goede club  werd ze door een tegenhanger die het voor het zeggen had waar zij was terecht gekomen weer naar huis gestuurd. Deze aanpak werd haar uiteindelijk noodlottig en ze is in de noodopvang overleden.

Ik heb geprocedeerd tegen het tuig dat mijn geld gestolen heeft maar het rechssysteem in Nederland heeft niets met rechtvaardigheid. Het rechtssysteem is onderdeel van de BV Nederland die het vergaren van geld tot een religie heeft verheven en als iemand dat doet door op de goede manier gebruik te maken van het falende systeem wordt hij beloont en kan de oorspronkelijke bezitter van het geld, de rechtmatige eigenaar, er naar fluiten.

Van dit soort dingen worden mensen boos. Niet alleen boos op die ene boef die hun geld steelt maar vooral boos op het instituut dat hun rechteloos maakt en hun spullen in beslag neemt als ze niet meer aan hun verplichtingen kunnen voldoen omdat de echte criminelen inmiddels beschikken over alles wat hen toebehoort. 

Er zijn mensen die zich in deze uitzichtloze situatie van het leven beroven.  Er zijn er ook die hun heil zoeken in vluchtgedrag; drank en drugs. En er zijn er waarschijnlijk ook die in eerste instantie hun stem vredig willen laten horen. Maar als je dan weer niet gehoord wordt zijn er waarschijnlijk ook die mee gaan rellen als het vuurwerk om hun huis begint te knallen en ook hun stad inmiddels in brand staat.

Zet je eigen spotlight aan

Dag 2 van de challenge

Uit onderzoek blijkt te zijn bewezen dat een nieuwe klant zeven keer iets van je voorbij heeft moeten zien komen voor er voldoende interesse is gewekt om klant te worden. Dit besef is de reden waarom er, met name op LinkedIn, heel veel mensen zijn die, op vaste tijden, vaak twee keer per dag, een post doen. Zij plaatsen content waarvan zij vinden dat die interessant is voor hun netwerk en met name content die een toekomstige klant moet verleiden ook klant te willen worden.


Ik heb het geprobeerd, maar ik heb het niet vol gehouden. Ik vind het erg moeilijk om twee keer per dag iets te bedenken dat interessant genoeg is voor mijn netwerk en bovendien nog een verleidingspoging moet zijn voor aankomende klanten. En dan heb ik het onderwerp tijd nog niet van stal gehaald. Nu, in coronatijd, zou ik iedere dag wel tijd kunnen vinden.

LinkedIn

Maar in gewone tijden ben ik blij dat ik het daar veel te druk voor heb. Kenners spreken mij nu direct tegen, want tijd speelt geen rol. Er zijn namelijk apps die je kunt inzetten. Dan bereid je al je posts voor de hele week voor en apps als Hooter, Buffer en Later plaatsen jouw content op de tijd die jij vooraf hebt bepaald. Zo kun je twee keer per dag de spotlight op je zetten terwijl je zelf rustig buiten de schijnwerpers aan het werk bent.


Facebook

Zo heb ik een tijdje iedere ochtend een quote gepost met daaronder een vast aantal hashtags; #QuoteOffTheDay #YannLawick #klankspijs #VermakelaarInOntroerendGoed #PionioDeClown #dezingendeoesterman

En ieder avond postte ik dan een mooi lied met als hashtag #SongOfTheDay

Ik vind het belangrijk dat mijn content altijd authentiek is. Ik bedoel daar mee dat ik alleen nummers en quotes post waar ik echt iets mee heb. Op die manier weet je ook zeker dat jouw volgers je op die manier beter leren kennen.

Zo kunnen ze er op vertrouwen dat als ze jouw pagina weer bezoeken ze misschien wel weer iets aantreffen wat ze aanspreekt.

Nu heb ik, al zeg ik het zelf, wel een heel brede muzieksmaak en houd ik, naast de soorten muziek dat ik zelf maak, ook van jazz, funk, pop, rock, punk, klassieke muziek en alles wat daar tussen zit. Misschien met een uitzondering voor techno en house muziek, een genre dat ik nooit heb leren waarderen,

Bij de quotes kom ik vaak op het esoterische gebied. Op een bepaalde manier ben ik wel spiritueel geïnteresseerd. Ik ben behoorlijk gevoelig.
Al zou je dat misschien zo op het eerste gezicht soms niet zeggen. Maar k voel veel. Doorgaans voel ik meer dan ik begrijp, en ik heb geleerd me dat toe te staan. Het is net zoiets als leren te vertrouwen op je intuïtie.



Verder post ik op LinkedIn en Facebook regelmatig content van anderen die ik interessant vind. En ook daar geldt dat je eerst moet geven voor je krijgt.
Zoals de kosten ook altijd voor de baten uit gaan, gaan mensen het jou pas gunnen iets van jou te delen, als jij dat ook voor hen doet.

Aan het eind van mijn post gisteren heb ik als Post Scriptum nog een commercial toegevoegd waar ik een heel klein rolletje in had.
Morgen en overmorgen zal ik dat weer doen, maar dan voor een andere bouwmarkt. Vandaag besluit ik met een commercial waarin de regisseur het leuk vond om alle clichés van de jaren tachtig te gebruiken, Ik mag wel vertellen dat we erg veel lol hebben gehad tijdens de opnames.


een commercial voor de Belgische TV waarin ik zing en ook de voice-over doe

Ik hoop altijd dat de dingen die ik doe andere mensen inspireren. Zelf word ik ook voortdurend geïnspireerd door alles uit mijn omgeving. Zeker niet alleen online. Mensen op straat, gesprekken in de bus. Of, toen dat nog kon, in de horeca. Maar ook de natuur, kunst (met name kunst) en de dingen van alle dag kunnen prachtige bronnen van inspiratie zijn. Denk aan Simon Carmiggelt. Zo heb ik ooit een middag in het gras gelegen en heb ik, zoals ik als kind soms hele dagen deed, alleen maar naar de wolken gekeken. Een eindeloze bron van fantasie omdat de vormen voortdurend veranderen, en je er dus steeds weer andere dingen in kunt zien.

zie hier het resultaat


De opdracht van vandaag:

Wat is jouw verhaal?
Mijn verhaal. Het verhaal van Jan Willem. Zo’n kinderboek had ik ooit.
Ik ben gedeeltelijk opgegroeid in het Keltische Bretagne. De invloed van de streek en de cultuur zal er altijd blijven. Het is een soort aangename melancholie. De vinger is er niet altijd precies op te leggen, maar ik vloek nog steeds in het Bretons. En al ben ik inmiddels ongelovig, in het Bretons roep ik God nog regelmatig aan. Na Bretagne kwam het Brabantse Breda en daarna de noordelijkste Brabantse stad Nijmegen. Nijmegen ligt weliswaar in Gelderland, maar al die studenten uit het zuiden die zijn blijven hangen hebben een behoorlijke invloed op het Bourgondisch gehalte van de Keizerstad. Al tijdens mijn studie in Nijmegen ben ik bij een Commedia dell” Arte gezelschap gaan spelen waarmee we o.a. in Italië op traden.

Waarom ben je ondernemer geworden?
Ergens in de jaren tachtig begon ik met optreden. Daarvoor trad ik ook al op met bandjes. Ik wilde doen wat ik graag doe en ik wilde graag mensen vermaken. En voor ik het wist was ik een artistiek ondernemer.
Omdat er meer vraag was dan ik kon bieden. Ik kon maar op één plek tegelijk zijn. Ging ik bevriende muzikanten en zangers inzetten om mij te vervangen als ik al ergens anders speelde. Binnen de kortste keren had ik een impresariaat en zaten er andere mensen op mijn bureaustoelen achter mijn bureau dingen te regelen, Ik was ineens werkgever.

Van hoe ver ben je gekomen?
Daarna kwam er een periode met tegenslag en ellende. Oplichting, list en bedrog. Van zowel echte als witte boord criminelen. En dan hebben we nog de belastingdienst en de overheid. en “on top of that” problemen in de privésfeer gevolgd door een diep dal.

Maar onkruid vergaat niet. En waar een wil is is een weg. Om maar eens wat dooddoeners van stal te halen. Maar het ging niet vanzelf.

Waarom ben je je gaan specialiseren in jouw vakgebied?
De basis is voor mij het het mensen naar de zin maken, Verwennen eigenlijk. Toen ik mijn studie gastronomie in Antwerpen had afgerond, of eigenlijk al gedurende de opleiding, werd me steeds duidelijker dat voor mij koken voor gasten en muziek maken en zingen voor publiek heel veel overeenkomsten heeft. Als je het goed doet maak je een mooie herinnering. Doe je het nog beter dan creëer je een onvergetelijke beleving.

Wat is jouw missie & visie?
Mijn missie is het mensen verwennen met de “kunstjes” die ik beheers.
In de ideale wereld op een plek waar mensen zitten in een mooie ambiance met schilderijen, van mijn hand aan de muur. En tijdens de gerechten kom ik zo nu en dan een lied zingen wat iets te maken heeft met dat wat op de borden word geserveerd. Of ik speel op mijn accordeon, gitaar of de piano melodieën uit de streek van de ingrediënten van de maaltijd.

In zo’n setting kunnen de gasten met aandacht genieten. Dan proef je veel meer en krijg je ook van de liederen en de muziek veel meer mee. Uiteindelijk ga je horen wat je proeft en proeven en ruiken wat je hoort.